روزهای حساس زندگی

_{سلام  پدر آسمانی ام}

_{دلم برایت تنگ شده است، به دادم  برس بسیار محتاجتم! این  روزها در مناقشه سختی هستم. ماه مبارک رمضان است و روزهای پایانی آن را سپری می‌کنیم. بدون گرفتن کمترین توشه‌ای برای گذر از روزهای سخت پیشرو!}

_{رفتارمان را به سمت صواب اصلاح نما. دلم برای صدای قران و دعا خواندن‌هایت و گریه‌های سحرگاهیت سخت تنگ شده است. یادم می‌آید که مهربانانه ما را در کنار خود می‌نشاندی و قرائت قرانمان را اصلاح می‌کردی.}

_{ما بر ترک موتور سیکلت می‌نشاندی و صبح‌های جمعه به دعای ندبه در مسجد جامع بندر دیر می‌بردی.}

_{یاد روزهایی می‌افتم که مادر بزرگ همیشه شب‌های جمعه بی‌تاب صدای آسمانی دعای کمیلت می‌شد و شما به کنارش می‌رفتی و دعای کمیل را با آن صدای حزن برانگیزت تلاوت می‌کردی.}

_{چه شورانگیز بود وقتی از سرکار بعد از چهارده روز کار تلاش در شرکت پالایش گاز فجر جم به منزل برمی‌گشتی و منزل صوت و کورمان دوباره نشاطی دوباره می‌گرفت و در صورت تمام خواهر و برادرهایم این شادی نمایان بود.}

_{شاد باش ای پدر که واقعا مادر برای‌مان جوانیش گذاشت و جای خالیت را سخت پر نموده است ولی در این راه سخت و پر پیچ و خم، بسیار شکسته و بیمار شده است ولی اوست که در ناامیدی‌ها به ما امید می‌دهد. کوه صبرش باید نامید!!}

_{دوست دارد خاطرات باتو بودن و بی‌تو بودن را بنویسد، اما آرزوی باسواد شدنش را بخاطر ما برباد رفت. همان موقع که برایش در نامه‌هایی  که از عراق می‌فرستادی نوشتی که مبادا به سرکلاس سوادآموزی بروی و براثر آن بچه‌ها آسیبی بهشون برسد و او نیز به حرف شما گوش کرد و دیگر به کلاس سودآموزی نرفت.}

_{سعیم این است که خاطراتش را فیلم کنم. امید که خداوند بهم توفیق این مهم را بدهد.}

پدرم دعایم کن که سخت محتاج دعایتم